Hoe u een nuttige vertaalopdracht schrijft

Dezelfde zin kan anders klinken in een verkoopbrochure, een gebruikershandleiding en een interne e-mail. In een korte toelichting wordt uitgelegd wat de vertaling moet bereiken. Het hoeft niet lang te zijn: een paar precieze instructies zijn nuttiger dan een verzameling niet-gerelateerde documenten.

Beschrijf de lezer

Vermeld de doeltaal en, indien relevant, de land- of regiovariant. Leg uit wie de tekst gaat lezen en wat ze daarna moeten begrijpen of doen. Geef aan of de toon formeel, neutraal of gemoedelijk moet zijn. Voeg een kort voorbeeld toe als uw organisatie een gevestigde schrijfstijl heeft.

Geef werkreferenties op

Voeg goedgekeurde terminologie, productnamen en nuttige achtergrond toe. Scheid verplichte formuleringen van suggesties. Leg afkortingen uit die specifiek zijn voor uw team. Als een eerdere vertaling alleen ter context wordt gegeven, zeg dat dan; de vertaler zou niet hoeven te raden of elke uitdrukking hergebruikt moet worden.

Stel duidelijke grenzen

Identificeer de definitieve bronversie, vereiste secties en leveringsverwachtingen. Wijs op tekst die ongewijzigd moet blijven. Kies één contactpersoon voor vragen en verzamel tegenstrijdige opmerkingen voordat u deze verzendt. Een duidelijke opdracht maakt beslissingen traceerbaar en vermindert herzieningen als gevolg van ontbrekende context.